Category Archives: ÖykÜ

kabileserenat

Yanlışlar birleşerek yahut tek başlarına zaman zaman doğruları kimsenin bilmediği bir yerlere götürürler.

 

Niçin götürüldükleri ise büyük bir muammadır. Her ne kadar bu muamma asla aydınlatılamayacak olsa da, götürülme eyleminden kurtulabilen doğrular da yok değildir.

Read More →

sarhoş tanrılar

Tanrı olsaydım ben, tembelliğimden kıyameti kopartamazdım.  ‘Ol der olur’ kısmı kolay olsa da onca insanı hesaba çekmektense yatağımda başım yere sarkık yatar, saçımda ki yağlar yere damlarken, tavanda acaba bugün ne yaratsam diye kurgulardım. Hayır, hayır saatlerce yapmazdım bunu da. Yaratma fikri aklıma geldikten beş dakika sonra hali hazırda yarattığım tüm mucizelerin arasında oyunlar oynadığım hayallere kaptırırdım kendimi. B ise tam o sırada yanımda olsaydı yahut Tanrı katına çıkmasına izin verseydim ben, benim bu bilinçsizliğime “fikir sancısı çekememek” derdi, bin dokuz yüzüncü kez. Aman ne de yaratıcı bir tanımlama. Read More →